رسم وفا

سراغ یار من از رهگذار میگیرم

به یاد یار همیشه قرار میگیرم

قرار نبود که تنهایی مرا بینی

تو باعثش شده ای شام تار میگیرم

ز عشق تو نشدم شهره تهمتش خوب است

من اعتبار از این چوب دار میگیرم

مرا به کوچه و بازار عاشقی بردی

ولم نمودی و حال نزار میگیرم

نبود رسم وفا این چنین کنی با من

که ناله از دل هر انتظار میگیرم

برو به وعده ی خود نیستی ولی هستم

دگر ز زانوی خود یار و غار میگیرم

چقدر لاف زدی کو چه شد دروغی بود

که من ز حرف حریف انفجار میگیرم.